W skrócie: Periimplantitis to zaawansowany stan zapalny wokół implantu, obejmujący już utratę kości - w odróżnieniu od łagodniejszego, w pełni odwracalnego zapalenia błony śluzowej (mucositis). Wczesne wykrycie ma kluczowe znaczenie, dlatego regularne kontrole u stomatologa się opłacają.
Periimplantitis to stan zapalny tkanek wokół implantu, który, podobnie jak choroby przyzębia przy zębach własnych, może prowadzić do utraty implantu, jeśli zostanie zignorowany. W artykule wyjaśniamy, czym różni się od łagodniejszego zapalenia błony śluzowej wokół implantu, jak go rozpoznać i jak skutecznie mu zapobiegać.
Czym jest periimplantitis?
Periimplantitis to stan zapalny tkanek otaczających implant, któremu towarzyszy postępująca utrata kości podtrzymującej implant. To odpowiednik periodontitis, czyli choroby przyzębia, ale dotyczący implantu zamiast naturalnego zęba.
Periimplantitis a zapalenie błony śluzowej wokół implantu (mucositis) - jaka jest różnica?
Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób okołowszczepowych z 2017 roku, wyróżnia się dwa stany: zapalenie błony śluzowej wokół implantu (mucositis), czyli stan zapalny ograniczony do tkanek miękkich, bez utraty kości, oraz periimplantitis, w którym stan zapalny obejmuje już kość podtrzymującą implant. To rozróżnienie ma kluczowe znaczenie: mucositis jest stanem odwracalnym przy odpowiedniej higienie, natomiast w periimplantitis utrata kości bywa w dużej mierze nieodwracalna, choć leczenie, w tym procedury regeneracyjne, może w części przypadków częściowo odbudować utracone tkanki. Dlatego kluczowe znaczenie ma jak najwcześniejsze rozpoznanie i podjęcie leczenia.
Jakie są objawy periimplantitis?
- Krwawienie dziąsła wokół implantu przy delikatnym dotyku lub szczotkowaniu
- Obrzęk i zaczerwienienie tkanek wokół implantu
- Pogłębiająca się kieszonka wokół implantu
- W zaawansowanych przypadkach - wyczuwalna ruchomość implantu
Wczesne stadium, czyli mucositis, bywa łatwe do przeoczenia, ponieważ nie towarzyszy mu ból - dlatego regularne kontrole u stomatologa mają tak duże znaczenie.
Dlaczego wczesne wykrycie ma znaczenie?
Periimplantitis może postępować stosunkowo szybko, szczególnie w ciągu pierwszych trzech lat po wszczepieniu implantu. Wczesne rozpoznanie stanu zapalnego na etapie mucositis i wdrożenie leczenia znacząco zmniejsza ryzyko progresji do periimplantitis i utraty implantu.
Jak zapobiegać periimplantitis?
- Systematyczna higiena wokół implantu, w tym szczoteczki międzyzębowe i irygator
- Regularne wizyty kontrolne u stomatologa - częstotliwość ustala lekarz indywidualnie, zależnie od oceny ryzyka i stanu tkanek wokół implantu
- Profesjonalne czyszczenie implantu podczas wizyt higienizacyjnych
- Unikanie palenia tytoniu, które zwiększa ryzyko powikłań wokół implantu
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czym różni się periimplantitis od periodontitis?
Periodontitis dotyczy tkanek wokół naturalnego zęba, a periimplantitis tkanek wokół implantu. Mechanizm choroby jest podobny, ale periimplantitis może przebiegać nieco inaczej i, w niektórych przypadkach, postępować szybciej.
Czy periimplantitis boli?
We wczesnym stadium (mucositis) zwykle nie towarzyszy mu ból, co utrudnia samodzielne wykrycie - dlatego regularne kontrole mają duże znaczenie.
Czy periimplantitis można wyleczyć?
Zapalenie błony śluzowej, czyli mucositis, jest odwracalne przy odpowiedniej higienie. Periimplantitis, w którym doszło już do utraty kości, można zatrzymać, a w części przypadków częściowo cofnąć dzięki procedurom regeneracyjnym, jednak utraconej kości nie zawsze da się w pełni odbudować.
Jak często należy kontrolować implant u stomatologa?
Nie ma tu jednej uniwersalnej zasady - częstotliwość kontroli ustala lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę ocenę ryzyka i stan tkanek wokół implantu.
Źródła
- Peri-implant mucositis and peri-implantitis: key features and differences, British Dental Journal (PMC) - https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11126371/
Sprawdź także
Zastanawiasz się, czy implant będzie dobrym rozwiązaniem w Twoim przypadku? Zobacz, jak wygląda implantologia w Laskach pod Warszawą i umów się na konsultację, podczas której lekarz oceni warunki i przedstawi plan leczenia.